از رویای «خداگونه شدن» تا واقعیت یک «کودک نادان»
بررسیهای میدانی از نسل جدید عینکهای هوشمند متا (رِی-بن) نشان میدهد که علیرغم فروش ۷ میلیونی، هوش مصنوعی این گجتها همچنان در تشخیص سادهترین پدیدههای محیطی ناتوان است و بیشتر از آنکه ابزاری انقلابی باشد، به یک «جاسوس ناشی» شباهت دارد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و براساس گزارش هوشیو، در سال ۲۰۲۶، عینکهای جدید متا با وعده ایجاد یک «آگاهی برتر» و دیدن جهان از دریچهای هوشمندانه به بازار عرضه شدند. این عینکها که به دوربینهای فوقعریض، پنج میکروفون و بلوتوث مجهز هستند، با صدای سلبریتیهایی مثل جان سینا یا کریستن بل با کاربر صحبت میکنند. اما تجربه کاربری نشان میدهد این تکنولوژی بیشتر از آنکه راهگشا باشد، دچار توهم است؛ برای مثال وقتی از عینک درباره پرندهای که روی درخت آواز میخواند سوال میشود، هوش مصنوعی با اطمینان پاسخ میدهد: «هیچ پرندهای وجود ندارد، فقط شاخههای خشک و آسمان است.»
شکاف عمیق میان بازاریابی سنگین و عملکرد ضعیف
متا با تبلیغات گسترده (از جمله تیزرهای پرهزینه با حضور اسپایک لی) سعی در ترغیب عمومی دارد، اما گزارشها حاکی از آن است که:
«سم اندرسون»، نویسنده نیویورک تایمز: «حس میکنم دلم برای عینکم میسوزد؛ مثل شاگردی است که درس نخوانده اما مدام در کلاس از او سوال میپرسند و همکلاسیهایش هم فکر میکنند او یک جاسوس است.»
آیندهای که بین ما و واقعیت دیوار میکشد
با وجود فروش ۷ میلیون نسخهای این محصول در سال گذشته، کارشناسان نگران استراتژی جدید دره سیلیکون (Silicon Valley) هستند. هدف نهایی این شرکتها، قرار دادن یک واسطه تکنولوژیک دائمی بین انسان و جهان واقعی است. اما سوال اساسی اینجاست؛ وقتی یک دستگاه گرانقیمت حتی نمیتواند یک شوخی بیمزه را درست تعریف کند یا یک نقلقول مشهور را بدون غلط بازخوانی کند، آیا واقعاً میخواهیم ذهن خود را به آن وابسته کنیم؟
بازگشت به کاربرد کلاسیک
۲۲۷۲۲۷
